Ég hef gaman af þáttaröðinni um hvernig Ted Mosby hitti móður barna sinna. Svo gaman að ég fór að skoða viðtöl við leikaragengið. Í einu viðtalinu talaði Neil Patrick Harris um hrfiningu sína á söngleiknum Les Miserables og að hann ætti þá hrifningu sameiginlega með Jason meðleikara sínum, þeir ættu það til að bresta stundum út í söng og að það væri mögnuð stund. Svo tóku þeir lagið; Confrontation þar sem Neil söng Javert og Jason Jean ValJean og var það ansi hrífandi og skondið í senn.

Í kjölfarið fletti ég upp tónleikauppfærslu af söngleiknum og hlustaði á hann nánast allan. Dramatík í hámarki og þrúgandi stemmning. Grét sárt yfir dauða Fantine og svanasöng hennar til dóttur sinnar Cosette… Ah, er eitthvað skemmtilegra en söngur?

Ég les blogg hjá nokkrum svíum því í Svíþjóð er ennþá töff að blogga. Einn svíinn er svínslega ríkur, 18 ára, duglegur, fallegur og borgar fyrir að láta þrífa litlu íbúðina sína. Það er hún Isabella mín. Annar svíinn er trúaður, rólegur, heimilsdundandi og elskar bakstur og “pyssel”, heitir sá Clara. Svo er það sænska parið, ofurparið, sem þrátt fyrir að vera tæplega tvítugt eru nemar í Oxford og Warwick, vakna kl 05:00 til að taka 10 km sprett, læra allan daginn og sofna fyrir 21:00.

Þessir svíar eru skemmtilegir og sérstaklega ólíkir mér allir.