Telma talar

Tsss

2010-02-01T11:16:00.004Z

Einmitt þegar ég var búin taka sjálfa mig á sálfræðinni og byggja upp nægilegan kjark til þess að vera komin á þá skoðun að ég gæti, myndi og skildi aldeilis syngja 3 einsöngslög á tónleikum þar sem frammistaðan yrði metin um leið - þá tóku aðrir ferlar en sálfræðilegir yfirhöndina og fóru í stríð.
*Kraftur hugarins HAHAHA sjáðu bara hvað VIÐ getum þú þarna sjálfstraust og jakvæðni*
Þetta voru örverurnar. Þær ráða meiru en taugaboðin í heilanum sem mynda með flóknum leiðum persónuleikann minn og reyna að tengja hugmyndir um opinberan söng framhjá magaónotum og yfir í sælu og stolt.
Örverurnar þær eru nefnilega skæruliðar og smjúga með ýmsum leiðum inn fyrir andlitsop. Taka sér til dæmis bólfestu í slímhúðum nefs og hálsar og mynda samfélög. Þeir eiga einn erkióvin, það er ónæmiskerfið. Hermenn ónæmiskerfisins eru mjög duglegir, sterkir og vandvirkir... en þeir eiga það til að mæta illa í vinnu ef yfirmaður þeirra er stressaður eða illa sofinn, hvað þá ef báðir liðir eiga við.

Þegar hinar illu örverur herja á ónæmiskerfið án þess að ónæmiskerfið sé fullmannað þá tekur stríðið langan tíma.

Þegar nefhol eru full af hori og ógeði þá rúmast þar illa loft þrýst upp um raddbönd í þeim tilgangi að mynda tóna. Þegar hálsinn er aumur verður raddbeitingin minna fögur en ella. Þessar líffræðilegu staðreyndir ráða yfir sálfræðilegum krafti.
Ég var alveg tilbúin til að syngja, ég ætlaði að negla þetta íslenska lag, túlka the bananas út úr sænska laginu og græta salinn með hjartnæmri ítalskri aríu (já vantar ekkert sjálfsálitið;)) en verð að lúta í lægra valdi fyrir krafti míkrólífveranna, sem hafa ekki einu sinni huga. Bleh.

Dagdreymandi

2010-01-23T18:18:00.002Z

Suma daga skoða ég foodgawker.com (uppskriftarsíða með myndum) tímunum saman og borða alla girnilega rétti í huganum á mér. Er oft orðin svo södd eftir allt þetta net-át og þreytt eftir alla ímynduðu eldamennskuna að ég nenni ekki að elda alvöru mat.

Aðra daga skoða ég möguleg mastersnám á netinu. Þá les ég fyrst heiamsíður háskóla, les svo um borgina sem um ræðir og skoða af henni myndir, fletti því upp hvers konar stúdentaíbúðir væru í boði og fleira. Mæti í fyrirlestur og rölti um svæðið í huganum.

Þegar félagsþörfin lætur á sér kræla leita ég uppi vini sem nenna að spjalla á fésbókinni eða msn, upplifi djömm og kaffihúsaævintýri í gegnum sænska bloggara og þykist vera memm í samfélaginu með því að lesa fréttauppfærslur.

Það er nú alveg meira hvað maður getur átt viðburðarríkt líf með tölvuhangsi! Eða þannig.

Nei fyrr má nú aldeilis fyrr vera

2010-01-13T00:22:00.003Z

að hér hafi ekkert bloggast síðan í fyrra!

Stardate: tólfti janúar og árið er tvöþúsund og tíu.
Staðsetning: Hlíð kennd við barma númer átján í fagurri borg á lítilli eyju í norðuratlantshafi þar sem eyjaskeggjar þakka golfstrauminum lífsgæði.
Ástæða uppfærslu: Fésbókarleiði og almenn vélritunarþörf.

Dagsverk: Ég las ofurlítið fyrir komandi sjúkrapróf í lífefnafræði, komast að því að ég er mun hrifnari af lípíðum heldur en próteinum og að ég á langt í land námsefnislega. Komast jafnframt að því að lífefnafræði er stórkostlega spennandi og skemmtileg, svolítið eins og tungumál sem hefur leyndar upplýsingar að geyma. Þrautabraut að leyndardómum lífsins!!! Að allri dramatík undanskilinni fjallar lífefnafræðin nú einu sinni um ferlana sem halda í okkur lífinu... og þeir eru magnaðir og skemmtilegir, þó ansi seinlærðir og læsið fæst hægar en ég hefði helst viljað.

Síðdegisverk: Yndislega Erna frænka mín lék við okkur mæðgur í dag og gaf Brynhildi pappírsgogg sem hún hafði ekki meiri áhuga á en pappírshattnum frá Tinnu, þó svo að hún hafi eftir á talað mikið um Tinnu og Svíþjóð og fór strax að tala um Ernu þegar hún hafði kvatt. Pappírsbrot eiga greinilega lúmska leið inn í hug barna? Eða Svíþjóðarbúar. Eða bara awesome manneskjur jafnvel.

Kvöldverk: Barnið baðað. Barnið svæft. Horft á Lie to me og How I met your mother.

*Fyrir áhugasama: Þetta var þriðji þátturinn sem við spúsi (haha) horfðum á af Lie To Me. Við erum enn að mynda okkur skoðun á þáttunum, enn sem komið er þykja þeir ágætis afþreyting, pilotinn var þó bestur þessara þriggja og vonir eru uppi um að handritshöfundar hætti að tyggja kenningar og uppgötvanir ofan í áhorfendur - veit ekki hvort að ég sé svona sjúklega klár og sniðug... en ég næ í alvöru alveg pælingunni eftir eina útskýringu og þarf ekki áminningu oft í hverjum þætti að svipbrigði séu alþjóðlega sameiginleg og að úlfasvipur þýðir ógeð.
HIMYM ætlaði að valda mér miklum vonbrigðum þegar ég, í nanósekúndu?, gleypti það að Summer væri mamman. Hell nó! Svo fundu vinirnir leiðina að hjarta mínu þegar Barney brast í söng eins og honum einum er lagið. Aww.*

Áætluð næturverk: Að vekja ekki hinn sofandi dúett þegar ég skríð upp í rúm og les í American Gods við örlítið lampaskin þar til augnlokin fara að mammast og reka mig inn í draumahöllina.

Lúða, bollur, möffins og uppvask

2009-10-11T21:29:00.003Z

Flatbaka

2009-09-22T22:14:00.003Z

Innihald: Hunts pizzusósa, Goða skinka, pizzu ostur og Heitt pizzakrydd frá hinum yndislegu Pottagöldrum. Brynhildur hjálpaði til.

Thai matur

2009-09-21T22:05:00.010Z

Uppskrift fengin af: Eldhús.is

Über-hollustu-lax og ólivubrauð

2009-09-20T23:50:00.005Z

Og nú, eitthvað allt annað!

2009-09-07T22:28:00.002Z

Sumarið kom og fór. Kom aftur og fór aftur. Veturinn kom og fór. Svo kom haustið. Haustið er ennþá.

Það er merkilega ánægjulegt að vera á öðru ári í námi. Það er eitthvað svo áþreifanlegt að nú sé hluta lokið, einhverju hefur verið áorkað og næst skal byggt á grunninn. Efnið sem ég les er ekki jafn mikill inngangur og í fyrstu fyrirlestrunum set ég (í huganum) orð í munna kennarana vegna þess að ég veit hvað þeir eru að tala um. Upprifjunin er skemmtileg. Ég nýt þess að vera í skóla þessa dagana. Reyndar er ég víst að læra nýjungar; örverufræði. Það er sko hresst! Bakteríur (erum ekki komin lengra en að þeim) eru þvílíkar snilldarverur að ég get ekki annað en að þeim dáðst. Hversu mikið snjallræði er ekki að geta, þegar hættur steðja að tilverunni, búið sér til dvalargró sem liggur í dvala í að hundruðir ára þar til aðstæður verða hagstæðar á ný? Like!

Ein vika er liðin af önninni. Ein vika er í fyrsta prófið. Þetta er sko alvöru. Þessa önnina tek ég valfag og þetta valfag neyðir mig til að læra að elda og baka. Unaður alveg hreint, enda er ég svo skammarlega lítill kokkur að það verður ekki rætt hér frekar.

Já, svo er ég búin að mæta í fyrstu tíma söngnáms míns, með þau heimaverkefni að anda rétt, standa rétt og þylja do re mi áfram og afturábak. Ég þarf að skipta um tónheyrnarhóp.

Haustið er eitthvað svo brakandi ferskt alltaf, maður bara getur ekki annað en verið spenntur og með fiðring. Hlakka til að lesa meira um Söder, Tinna!

Af skólagöngu og nýbyrjuðu sumri

2009-06-24T11:51:00.003Z

Prófum lauk fyrir rúmri viku og einkunnir trítluðu inn í gær. Ég get ekki annað en verið sátt með 7,5 og 8 þó að mér finnist það ekki vera neitt sérlega fallegar tölur; málið er nú bara það að ég var fullkomin fáfræðingur í fögunum tveim sem ég nam á um 3 vikum. Það hlýtur að kallast ákveðið afrek, að minnsta kosti ágætis lexía um að geyma ekki alltaf það versta, ekki fresta og reyna að læra á meðan önnin stendur yfir.

Einhvern veginn grunar mig þó að "jafnogþétt" lærdómur víkji fyrir félagslífsskipulagningu, söngtímum, mömmó og almennri leti. When will they ever learn, when will they eeever learn.

Nýbyrjaða sumrið er íslenskt. Það er golað, skýjað, nískt á sól en ágætt engu að síður.

Hve gott það væri að ofn hafa

2009-06-24T11:43:00.002Z

Ég hef verið ofn-laus í um 3 mánuði. Í fyrstu fann ég ekkert fyrir því, ég hafði þá nýlega eignast belgískt vöfflujárn og uppfyllti bakkelsis-þrár með fljótgerðum vöfflum, prýddum ávöxtum rjóma og súkkulaði. Ég steikti fiskinn eða sauð, pantaði pizzurnar og hugsaði ekkert um lasagna.

Svo fór það að gerast... búðarbrauðin brögðuðust æ meira eins og plast, grænmetislasagne-draumar vöktu mig með tómt hol í maganum, skúffukökur fóru að sveima fyrir augum mér og heimagerðar pizzur urðu það eina sem ég gat hugsað um.

Ég sakna ofnsins míns. Ég les bakarablogg daglega og fletti í gegnum brauðkaflana í uppskriftarbókunum mínum. Maður á það til að vilja það sem maður ekki fær?

...og sólin sem skín

2009-05-19T08:53:00.002Z

Þegar sólin skín og vindurinn heldur aftur af sér eins og gerst hefur af viti í 3 daga núna þá verð ég allt í einu ofboðslega sátt við Ísland og draumar um miðjarðarhafið gufa upp. Í þessu blessaða lúxusveðri get ég eytt öllum deginum úti og allt verður svo einfalt. Brynhildur fær að vera léttklædd og pissar í grasið, ég slepp við að dröslast með yfirhafnir hvert sem við förum og ekki spillir það fyrir að við fáum tækifæri til að sanna það að við séum ekki vampírur, þegar smááá roði sprettur fram í kinnar og á bringu.

Hvað er slæmt við veðrið?
*ekki séns að ég sitji og læri (sem er ekki svo gott vegna júníprófa)
*Brynhildur heldur að sólarvarnar-smurning sé aftaka; berst gargandi fyrir lífi sínu þegar kreminu er makað í andlitið á henni

Það er eiginlega ALLT gott við sólina. Vúhú! (sjáið bara hvað geðheilsan verður góð)

Morgunmatur fyrir einn

2009-05-03T12:42:00.002Z

Home Alone

2009-05-02T17:13:00.000Z

Ég hef ekki verið ein heima í 4 ár. Þetta verður spes.

Sætasta Hafdís og besta

2009-04-30T16:35:00.007Z

Hafdís vinkona mín er að útskrifast sem píanóleikari frá Listaháskóla Íslands. Í kvöld kl 20:00 í Salnum, Kópavogi, heldur hún lokatónleika. Ég hlakka til, Hafdís er æði.

Ó fruma

2009-04-30T15:52:00.000Z

Kinesin er uppáhaldið mitt í þessu myndbandi

Erfitt er gaman

2009-04-21T18:51:00.002Z

Ég er að læra um erfitt efni, erfðafræði og frumulíffræði, les það ofurhægt og flest lekur út úr minninu um leið og ég byrja á nýrri málsgrein. Veit ekki hvort taugungar mínir séu óhæfir um að mynda nýjar tengingar þegar þessi viðfangsefni eru annars vegar eða hvað, ég þarf greinilega að leggja mig alla fram. Lisbeth Salander í bókum Stieg Larsson getur horft á texta og munað þá. Hún getur horft á flóknar stærðfræðiformúlur og stjarneðlisfræðidæmi og skilið þau og leyst. Ég væri til í smá svoleiðis töfra núna. Því ég vil svo óskaplega gjarnan að þessi fög festist inni í kollinum, þetta er svo asskoti forvitnilegt og fróðlegt!

Sól, hjól og bjór = núna. Gottgott

Ása á ál. Stína sá stól.

2009-04-20T14:05:00.006Z

Ég var að lesa bók. Hún heitir Män som hatar kvinnor. Bókina las ég hratt og örugglega í lotum fyrir svefn, forvitni drífur mann áfram en viðbjóður aftrar manni í lestrinum. Get mælt með bókinni en hún valdur þó vanlíðan... sérstök bók. Ég er almennt lítið fyrir bækur sem valda vanlíðan. Ég opna ekki bækur sem fjalla um hryllilega raunverulega atburði í formi sjálfsævisagna fórnarlamba og ég forðast vandamálasögur.

Les ekki draugasögur og annað spúkí enda yrði það líklega minn endir á lítt geiðveiku brautinni að sökkva mér ofan í slíka heima.

Ég les spennandi fantasíur helst, má alveg vera horror inn á milli svo lengi sem aðstæðurnar eru fjarri raunverulegum heimi. Heimurinn okkar er alveg nógu ógeðslegur eins og hann er, þarf ekkert að nudda mér frekar upp úr því í skáldsögum.

Mmm double-glace

2009-04-15T17:29:00.003Z

Ég var Svíþjóð um daginn, það var mega. Það sem svíar kunna... er reyndar margt, en eitt sem þeir eru virkilega góðir í er bakkelsi. Mikil ósköp, ég át bakkelsi fyrir allan aurinn.

Prinsessuterta er eina rjómatertan sem þú þarft að kunna að gera, hún hefur öll brögðin, áferðina, útlitið og er fullkomin.

Semlur, rjómabollur svíanna, eiga nánast ekkert skylt með íslensku bolludagsbollunum nema nokkurn veginn útlitið. Bollan sjálf er ekki "bara" gerbolla heldur er hún krydduð og bragðgóð, mjúk og ilmandi. Þeytti rjóminn er með greinilegt vanillubragð og ekki of þykkur... fyllingin má vera annað hvort marsipan eða vanillukrem en ekki sulta.

Kanilsnúðar svíaríkis eru alvöru kanilsnúðar. Sorrí, en þessir stökku litlu kexmolar sem íslendingar baka ættu nánast ekki fá að ganga undir nafninu. Kanelbullar eiga að vera mjúkir og djúsí, með glás af stökkum skjannahvítum perlusykri ofan á og klístrugt, feitt og sætt kanilkrem í sprungunum. Svo eiga þeir að vera á stærð við góða samloku helst.

Mmm.

Hvað er í matinn?

2009-04-15T16:08:00.003Z

Nú ætla ég að tala um næringargildi AHHH náði ykkur!

Mér leiðist að elda fyrir 2, sérstaklega þegar annar tveggja er tveggja og hálfs og líklegur til að smakka ekki einu sinni sinn skammt.

Þriðji aðilinn kemur svo heim þegar maturinn er orðinn kaldur og ógirnilegur og er vís til þess að sætta sig við ristað brauð þar sem upphitun er miður spennandi.

Kvöldmatur á B18 er því oftast snarl; mangó, brauðsneið, jógúrt... ekki spes.

Í kvöld langar mig að hafa girnilegt kjúklingakesedíjas með sýrðum rjóma og salsa, skemmtilega grænt og rautt salat með og helst einn samsnæðanda yfir tvítugu.

Ímynduð höll með stofumergð skúmaskot og lystigarð

2009-04-15T15:33:00.003Z

Ég bý í 100 fermetra glæsihýsi þar sem sólargeislar flæða inn um himinháa glugga, kasta birtu á kristalsljósakrónur og gullmuni, þar sem svo hátt er til lofts að hljómburður minnir á tónleikahús og fólk getur auðveldlega villst ef athyglin reikar á brott.

Ekki í alvörunni, en svona í huganum. Húsið mitt er nefnilega helmingi stærra en fyrrverandi bústaður og það hefur svolítil víðáttu-hallar áhrif.

Ég hef til dæmis nokkrum sinnum sest niður og skipulagt ímyndaðan ratleik, þar sem ég fengi gesti til mín í æsispennandi leiðangur um vistarverurnar og grasblettinn fyrir aftan hús með tilheyrandi vísbendingum og sé þá fyrir mér Jane Austen-kjóla í bland við Maríu Antónettu hár og skart - hlátur og gleði og æsing... Lít svo í kringum mig og átta mig á að ratleikurinn tæki líklega bara 15 mínútur og þar með talinn ferð niður í þvottahús og tilbaka.

Held ég skipuleggi samt sem áður ratleik. Get svo bara skyldað boðsfólk um að mæta í síðkjólum og pantað sólskin, sett barokk á fóninn og haft púrtvínstaup meðfylgjandi vísbendingum inni í skápum ... (og svo fara allir í "ná grísnum" úti í lystigarðinum í lokin að sjálfsögðu).

Come to me, Cosette, the light is fading

2009-04-15T15:21:00.004Z

Ég hef gaman af þáttaröðinni um hvernig Ted Mosby hitti móður barna sinna. Svo gaman að ég fór að skoða viðtöl við leikaragengið. Í einu viðtalinu talaði Neil Patrick Harris um hrfiningu sína á söngleiknum Les Miserables og að hann ætti þá hrifningu sameiginlega með Jason meðleikara sínum, þeir ættu það til að bresta stundum út í söng og að það væri mögnuð stund. Svo tóku þeir lagið; Confrontation þar sem Neil söng Javert og Jason Jean ValJean og var það ansi hrífandi og skondið í senn.

Í kjölfarið fletti ég upp tónleikauppfærslu af söngleiknum og hlustaði á hann nánast allan. Dramatík í hámarki og þrúgandi stemmning. Grét sárt yfir dauða Fantine og svanasöng hennar til dóttur sinnar Cosette... Ah, er eitthvað skemmtilegra en söngur?

Du gamla du fria du fjällhöga nord

2009-02-18T22:23:00.003Z

Ég les blogg hjá nokkrum svíum því í Svíþjóð er ennþá töff að blogga. Einn svíinn er svínslega ríkur, 18 ára, duglegur, fallegur og borgar fyrir að láta þrífa litlu íbúðina sína. Það er hún Isabella mín. Annar svíinn er trúaður, rólegur, heimilsdundandi og elskar bakstur og "pyssel", heitir sá Clara. Svo er það sænska parið, ofurparið, sem þrátt fyrir að vera tæplega tvítugt eru nemar í Oxford og Warwick, vakna kl 05:00 til að taka 10 km sprett, læra allan daginn og sofna fyrir 21:00.

Þessir svíar eru skemmtilegir og sérstaklega ólíkir mér allir.