Og nú, eitthvað allt annað!

Sumarið kom og fór. Kom aftur og fór aftur. Veturinn kom og fór. Svo kom haustið. Haustið er ennþá.

Það er merkilega ánægjulegt að vera á öðru ári í námi. Það er eitthvað svo áþreifanlegt að nú sé hluta lokið, einhverju hefur verið áorkað og næst skal byggt á grunninn. Efnið sem ég les er ekki jafn mikill inngangur og í fyrstu fyrirlestrunum set ég (í huganum) orð í munna kennarana vegna þess að ég veit hvað þeir eru að tala um. Upprifjunin er skemmtileg. Ég nýt þess að vera í skóla þessa dagana. Reyndar er ég víst að læra nýjungar; örverufræði. Það er sko hresst! Bakteríur (erum ekki komin lengra en að þeim) eru þvílíkar snilldarverur að ég get ekki annað en að þeim dáðst. Hversu mikið snjallræði er ekki að geta, þegar hættur steðja að tilverunni, búið sér til dvalargró sem liggur í dvala í að hundruðir ára þar til aðstæður verða hagstæðar á ný? Like!

Ein vika er liðin af önninni. Ein vika er í fyrsta prófið. Þetta er sko alvöru. Þessa önnina tek ég valfag og þetta valfag neyðir mig til að læra að elda og baka. Unaður alveg hreint, enda er ég svo skammarlega lítill kokkur að það verður ekki rætt hér frekar.

Já, svo er ég búin að mæta í fyrstu tíma söngnáms míns, með þau heimaverkefni að anda rétt, standa rétt og þylja do re mi áfram og afturábak. Ég þarf að skipta um tónheyrnarhóp.

Haustið er eitthvað svo brakandi ferskt alltaf, maður bara getur ekki annað en verið spenntur og með fiðring. Hlakka til að lesa meira um Söder, Tinna!