Ása á ál. Stína sá stól.

Ég var að lesa bók. Hún heitir Män som hatar kvinnor. Bókina las ég hratt og örugglega í lotum fyrir svefn, forvitni drífur mann áfram en viðbjóður aftrar manni í lestrinum. Get mælt með bókinni en hún valdur þó vanlíðan... sérstök bók. Ég er almennt lítið fyrir bækur sem valda vanlíðan. Ég opna ekki bækur sem fjalla um hryllilega raunverulega atburði í formi sjálfsævisagna fórnarlamba og ég forðast vandamálasögur.

Les ekki draugasögur og annað spúkí enda yrði það líklega minn endir á lítt geiðveiku brautinni að sökkva mér ofan í slíka heima.

Ég les spennandi fantasíur helst, má alveg vera horror inn á milli svo lengi sem aðstæðurnar eru fjarri raunverulegum heimi. Heimurinn okkar er alveg nógu ógeðslegur eins og hann er, þarf ekkert að nudda mér frekar upp úr því í skáldsögum.